Ҳар вохӯрӣ ба як муборизаи ҳақиқӣ табдил меёбад, ки дар он шараф  ва мақом дар мадди аввал меистад.

Ба суръат, эҳсосот ва муборизаи беимтиёз омода бошед. Ин бозиест, ки онро аз даст додан мумкин нест.

Ҳар як садо муҳим аст, ҳар як эҳсос -  қувваи даста аст! Биё ва аз дастаи дӯстдоштаат ҷонибдорӣ кун!