— Шумо аз бозии дарпешистода чӣ интизоред?

— Пеш аз ҳама, рӯзи шумо ба хайр бод! Иштирок дар Ҷоми АФК — ин як ҷашни воқеӣ ҳам барои мухлисон ва ҳам барои футболбозон аст. Мо ба бозии дарпешистода ҷиддӣ омодагӣ мебинем.

Мо рақибро таҳлил кардем. Ин як дастаи баландихтисос бо бозигарони қавӣ, бахусус дар хати ҳамла аст.

Аз ин рӯ, мо бо тамоми ҷиддият ба бозӣ омода мешавем ва мехоҳем мухлисон ва роҳбарияти клубро бо бозии хуб ва натиҷаи мусбат шод гардонем.

— Шумо барои клуб дар ин мусобиқа чӣ ҳадафи мушаххас гузоштаед?
— Клуб дорои стратегия ва вазифаҳои муайян аст. Албатта, мо мехоҳем ба финал бароем ва дар ин мусобиқа ғолиб оем. Аммо дар айни замон, тамоми андешаҳои мо ба бозии фардо равона шудаанд, ки дар он зарур аст барои пирӯзӣ мубориза барем. Тавре мегӯянд, қадам ба қадам.

Ба мо муҳим аст, ки бомуваффақият оғоз кунем, то дар минбаъд ба сӯи ҳадафи гузошташуда ҳаракат кардан осонтар шавад. Аз ин рӯ, ҳоло тамоми таваҷҷуҳи мо ба бозии дарпешистода равона шудааст.

— Шумо рақибони гурӯҳро таҳлил кардед. Ба фикри шумо, кадоме аз онҳо душвортарин хоҳад буд?
— Дар гурӯҳи мо чор даста, аз ҷумла «Истиқлол» ҳастанд. Ҳамаи онҳо ба қадри кофӣ қавӣ мебошанд ва ман фикр мекунам, ки ба мо яке аз гурӯҳҳои мусобиқаи бештар дучор шуд.

«Неҷмех» — як дастаи баландихтисос аст, ҳамчунон дигар иштирокчиёни гурӯҳ, ки дар чемпионатҳои худ мақомҳои пешсаф доранд.

Пеш аз вохӯрии мо, рақиб ду бозӣ гузаронид — 17 ва 19-уми ин моҳ. Дар бозии аввал даста бо ҳисоби 1:0 пирӯз шуд, дар бозии дуюм бошад, мусовӣ — 3:3 бозӣ кард. Дар ин миён дар ҳайати даста тағйиротҳо сурат гирифтанд.

Мо рақибро бодиққат назорат кардем ва ба ӯ эҳтироми зиёд қоил ҳастем. Ҳар чор даста дар гурӯҳи мо ба ҳамдигар арзандаанд ва барои баромадан ба даври минбаъда мубориза хоҳанд бурд.

— Дар моҳи сентябр барои бозиҳои дастаҳои мунтахаб танаффус буд ва бозигарони мунтахаб қариб 20 рӯз дар ихтиёри «Истиқлол» набуданд. Ин ба тайёрии даста чӣ гуна таъсир расонд? Оё дигар футболбозон тавонистанд, ки шакли худро нигоҳ доранд?
— Бале, дар ҳақиқат, танаффус буд. Бо бозигароне, ки дар клуб монда буданд, мо раванди пурраи тамринро идома додем, футболбозони дастаи дублиро ҷалб кардем ва бозиҳои дуҷониба гузаронидем.

Бачаҳо таҷрибаи зарурӣ дар бозӣ гирифтанд ва дар тамринҳо ба таври босифат кор карданд. Футболбозоне, ки аз дастаи мунтахаб баргаштанд, дар ҳолати гуногуни ҷисмонӣ омаданд: яке бештар, дигаре камтар бозӣ карда буд.

Тавре ки маълум аст, дар дастаи мунтахаб раванди тайёрӣ асосан дар атрофи бозиҳо ва барқароршавӣ бунёд ёфтааст, аз ин рӯ, борҳои ҷисмонии калон, чун қоида, дар он ҷо нестанд.

Бозигарони мунтахаб рӯзи 9-ум ба ихтиёри клуб баргаштанд. Пас аз он, мо дар тамринҳо кори зарурӣ анҷом додем ва кӯшиш кардем, ки дастаро ба сатҳи умумии омодагӣ – ҳам аз ҷиҳати ҷисмонӣ ва ҳам аз ҷиҳати рӯҳӣ – биёрем.

Бачаҳо мефаҳманд, ки ин мусобиқа то чӣ андоза муҳим аст. Мо дар хона бозӣ мекунем, мухлисон ва наздикони мо моро дастгирӣ хоҳанд кард. Пеши мо вазифаҳои ҷиддӣ гузошта шудаанд, ки муҳимтарини онҳо баромадан аз гурӯҳ аст.

Аз ин рӯ, ҳар кас бояд масъулияти худро дарк кунад ва дар майдон тамоми кӯшиши худро ба харҷ диҳад.

Дар айни замон, ҳолати бозигарон ҳанӯз ҳам фарқ мекунад. Умедворем, ки дар бозиҳои дарпешистода даста тамоми имкониятҳои худро нишон медиҳад ва мо бо омодагии ҷисмонӣ мушкилот нахоҳем дошт.

— Пеш аз оғози мусобиқа ба мухлисон чӣ гуфтанӣ ҳастед?
— Мо ҳамаи мухлисонро ба варзишгоҳ даъват мекунем ва аз онҳо хоҳиш мекунем, ки дастаи моро дастгирӣ кунанд! Мухлисон – ин ҳавасмандии иловагии мо, бозигари дувоздаҳуми мо ҳастанд. Онҳо ба даста энергия мебахшанд ва онро ба пеш тела медиҳанд.

Футбол бе мухлисон – ин футбол нест. Мо барои шумо бозӣ мекунем ва кӯшиш хоҳем кард, ки дар ҳар бозӣ ғолиб оем, шуморо бо бозии зебо шод кунем ва кайфияти хуб бахшем. Ҳамаро дар варзишгоҳ интизорем!